kultura Vinča


Istnieją cywilizacje zaginione i zapomniane. Od VI do III tysiąclecia p.n.e. przedstawiciele tej drugiej zamieszkiwali na wielkim obszarze wzdłuż biegu Dunaju, na terenie obecnej Serbii, Bułgarii i Macedonii. Na ich ślady natrafiono także w innych rejonach Bałkanów, w Europie Środkowej, Wschodniej, a nawet Azji Mniejszej. Pozostawili oni po sobie bogatą spuściznę materialną, choć słyszało o nich niewielu. Osobą odpowiedzialną za naukową izolację kultury Vinča - bo o niej mowa - był Vere Gordon Childe (1892-1957) - australijski archeolog i antropolog, systematyk, który stworzył pojęcia takie jak „rewolucja neolityczna” czy „rewolucja miejska”. Postrzegał on kulturę Vinča jako peryferyjny twór, na który miały wpływ inne „elementy cywilizacyjne”.

czytaj dalej




Europejczyk

paleolitu


Mieszkańcy ówczesnej Europy reprezentowali typ Preneandertalczyka obok Pikantropa (prawdopodobnie) związanego z kulturami aszelskimi. Źródła archeologiczne okresu holsztyńskiego zamykają się liczbą kilkudziesięciu stanowisk (przede wszystkim W. Brytania) i dotyczą przeważnie małych obozowisk wielokrotnie zakładanych w dogodnych punktach (olbrzymia liczba pięściaków). Duża liczba stanowisk znajduje się w Europie Płn.-Zach., natomiast w Europie Północnej występuje znikoma ich ilość, przede wszystkim za sprawą późniejszych zlodowaceń.

czytaj dalej



zlodowacenie

Würm


Botanicznie najlepiej poznany został Interstadiał Brorup. Cała północna Europa, aż po południową Norwegię, środkową Szwecję i Finlandię objęta była strefą tundry. Równoleżnikowo od Anglii do krajów wschodniobałtyckich zajmowała strefa lasów świerkowo-brzozowo-sosnowych, przechodząc w lasostep. W międzyrzeczu Odry i Wisły lasy te były przesunięte na południe, przechodząc w lasy szpiklowe, które rosły na wyżynach Europy środkowej. W Europie południowej występowały głównie lasy mieszane z przewagą dębu i sosny, lub dębu, buka i świerka.

czytaj dalej



epoka

brązu


Niezwykle trudno jest oznaczyć na linii czasu początki epoki brązu. Nie wiadomo w którym momencie człowiek zaczął wytapiać metale i produkować z nich narzędzia.. Pod koniec epoki kamienia (w neolicie) znana była już miedź, którą w początkowym okresie epoki brązu zastąpił właśnie brąz - o wiele twardszy od miedi - co doprowadziło do rozwoju wytwórstwa rozmaitych przedmiotów, rozkwitu społeczności ludzkich i zmian w sposobie ich życia. Wiadomo, iżw ówczesnym świecie człowiek i jego społeczności nie rozwijał się w takim samym tempie na całym świecie. Również wynalezienie brązu odbywało się w różnych częściach świata w różnym czasie.

czytaj dalej














góra  strony...





Dorota Kuryło